میلگرد

میلگرد چیست

برای تقویت سازه های سنگی و بتن در برابر نیروهای کششی و تحمل آن، معمولا از (میلگرد) میله های آهنی یا فولادی استفاده می شود. با اینکه بتن در برابر نیروهای فشاری تحمل و استحکام بالایی دارد، نیروهای کششی عامل شکستن بتن می باشند.

از سال ۱۹۶۸ میلگرد بعنوان تقویت کننده بتن و به شکلی استاندارد مورد استفاده قرار گرفت. با این حال میله های تقویتی مسطح نیز موجود می باشد که بعنوان تقویت کننده سطوح افقی مانند قسمت های مختلف پل ها و جاده ها کاربرد دارند.

میلگرد چیست

موارد استفاده میلگرد

دیواره های ملاتی و سازه های سنگی از نظر مشخصات تقریبا شبیه به بتن هستند و در مقابل تنشهای کششی تحمل ضعیفی دارند. بعضی از قطعه های استاندارد سنگی مثل آجر و بلوک با تعبیه حفره های مخصوص به گونه ای طراحی شده اند که با قرار دادن میل گرد در این حفره ها، آنها را در مقابل تنش های کششی تقویت کنند.

با اینکه از هر ماده ای که استحکام کششی بالایی دارد، می توان بعنوان یک عامل تقویت کننده برای تقویت استحکام کششی بتن استفاده کرد و با توجه به وجه اشتراک خاصی که بین فولاد و بتن می باشد، باعث شده تا برای ساخت میلگردهای تقویتی، بیشتر از فولاد استفاده شود.

ضریب انبساط دمایی در بتن و فولاد، وجه مشترک بین این دو بوده و نزدیک بودن مقدار این ضریب، مانع بروز تنش های اضافی درونی در ساختار بتن در شرایط دمایی مختلف می شود که این مسئله از تخریب زودهنگام بتن جلوگیری می کند.

میلگرد آجدار

برای بهبود چسبندگی بین فولاد تقویتی و بتن، میلگرد را آجدار می کنند. عدم وجود مشخصات معین برای طرح آج روی میله گرد، مانع استاندارد بودن آن نشده و فضای برآمدگی ها و ارتفاع آج ها می بایست بر اساس استانداردهای مربوط طراحی شود.

برای ایجاد امکان چسبندگی بتن و فولاد، آج های روی بدنه میلگرد را غالبا با سطح اصطکاک کافی ایجاد می کنند اما کماکان احتمال خارج شدن از جای خود بر اثر اعمال نیرویی قوی و معمولا در مواقعی که ساختمان را تخریب می کنند، وجود دارد.

به منظور تثبیت میل گرد در بتن و جلوگیری از جابجا شدن آن، با جاسازی میلگرد در عمق زیاد در ساختار بتن و یا با خم کردن انتهای میلگرد شبیه به قلاب که باعث قفل شدن آن در بتن می شود، مانع جابجایی آن می شوند.

با توجه به اینکه میلگردهای فولادی تولید شده از فولاد پرداخت نشده، احتمال زنگ زدگی بالایی دارند، با اعمال فشار درونی مضاعف به بتن، باعث ایجاد ترک و نهایتا تخریب ساختار بتن می شوند.

میله گرد ضد زنگ

در مناطقی که به آب های شور نزدیک می باشند، یا در ساختمان پلهایی که در مناطق سردسیر قرار دارند و در فصل زمستان بر روی سطح آنها نمک پاشیده می شود، یا کاربردهای دریایی، این مشکل اهمیت بالایی دارد که برای غلبه بر آن باید از میلگردهای فولادی ضد زنگ یا میلگردهایی با روکش اپوکسی استفاده شود. استفاده از این نوع میلگردها هزینه بیشتری دارد اما باعث افزایش طول عمر پروژه می شود.

از میلگردهای فولادی کامپوزیتی تقویت شده با فیبرهای پلیمری، در مناطقی که احتمال زنگ زدگی بالاتری وجود دارد، استفاده می شود.

مشخصات میلگرد

طی فرآیند نورد گرم و با استفاده از انواع مختلف فولاد، میل گرد تولید می شود. اغلب، میلگردها از فولاد تازه تولید شده ساخته می شوند. اما گاهی برای تولید میلگرد از ضایعات آهن نیز استفاده می شود. با استفاده از اطلاعات شناسایی خاصی که میلگردها دارند، می توان مشخصات آنها را تعیین نمود.

اطلاعات زیر، استانداردی است که توسط انجمن آزمایش و مواد آمریکا برای هر میلگرد تعیین شده است:

 

  • شماره‌ی شناسایی اندازه‌ی میله
  • نوع فولاد مورد استفاده. به عنوان مثال حرف N به معنای این است که میل گرد از فولاد نو ساخته شده و حرف W به معنای این است که میلگرد از فولاد ریخته‌گری‌شده ساخته شده است.
  • شناسه‌ی درجه‌ی میله گرد که در سیستم اندازه‌گیری انگلیسی می‌تواند ۶۰ یا ۷۵ باشد و در سیستم اندازه‌گیری متریک می‌تواند ۴۲۰ یا ۵۲۰ باشد. این شناسه بیان‌گر استحکام تسلیم میلگرد است.
  • نشانه‌ی اختصاری تولیدکننده‌ی میله گرد. این نشانه اغلب به شکل حرف اول اسم کارخانه‌ی سازنده است.

میلگردهای استحکام پایین تنها با سه نشانه که معرف نورد مورد استفاده در ساخت میلگرد، اندازه‌ی میل گرد و نوع فولاد مورد استفاده هستند شناسایی می‌شوند. در میلگردهای فولادی استحکام بالا، از خطوط ممتد برای تعیین درجه‌ی استحکام میلگرد استفاده می‌شود. دو خط موازی ممتد نشانه‌ی این است که میلگرد تحت نورد ۷۵۰۰۰ پوند بر اینچ مربع ساخته شده، و یک خط به نشانه‌ی تولید میلگرد تحت نورد ۶۰۰۰۰ پوند بر اینچ مربع است.

Scroll Up